مقدمه و زمینه
کاغذ، بوی روغن تازه میداد. وقتی پوشه سفید روی میز فلزی دفتر کوچک در فاز تجاری منطقه آزاد انزلی باز شد، نخستین چیزی که چشم را گرفت مُهری بود با رنگ آبی پررنگ و امضایی که با دقت تمرین شده به نظر میرسید. بالای صفحه نوشته شده بود: «گزارش کامل کارشناسی خودرو — مبدأ دبی». تاریخ درجشده «اواخر آبان ۱۴۰۳» بود و در گوشه پایین، یک مربع سیاه برای اسکن «کیوآر» قرار داشت. همین گزارشها، طی ماههای گذشته، ابزار اصلی کیهان صلبی برای جلب اعتماد خریداران Nissan Patrol 2024 بوده است.
منطقه آزاد انزلی سالهاست به دلیل خلأهای نظارتی، به گذرگاهی برای واردات خودرو بدل شده؛ جایی که کاغذبازی، بیش از خودِ خودرو اهمیت پیدا میکند. در این فضا، واسطهها با تکیه بر اسناد ظاهراً معتبر، معاملات چند ده میلیارد تومانی را ظرف چند ساعت نهایی میکنند. کیهان صلبی، که در این گزارش با نام کامل او از سوی چند منبع مستقل معرفی شده، یکی از شناختهشدهترین چهرههای این بازار خاکستری است. او خود را «تسهیلگر واردات» معرفی میکند، اما بررسیهای ما نشان میدهد نقش واقعیاش چیزی فراتر از یک واسطه ساده بوده است.
زمینه این تحقیق از شکایتی آغاز شد که در اوایل دی ۱۴۰۳ به دست ما رسید؛ شکایتی با پیوست یک گزارش کارشناسی ۱۲ صفحهای، شماره پرونده «۹۴/۷۸۱۲»، و فاکتور پرداختی به مبلغ ۱۸ میلیارد و ۶۵۰ میلیون تومان برای یک Nissan Patrol 2024 با مبدأ دبی. خریدار مدعی بود خودرو پس از تحویل در انزلی، در بازرسی فنی داخلی دارای آسیبهای ساختاری پنهان و آثار رنگشدگی گسترده است؛ چیزی که در گزارش ارائهشده از سوی شرکت کارشناسی ادعایی، بهطور کامل انکار شده بود.
اهمیت این پرونده فقط به یک خودرو یا یک خریدار محدود نمیشود. طبق برآورد اولیه ما، دستکم ۱۴ خریدار در بازه «تابستان ۱۴۰۳ تا بهمن همان سال» گزارشهای مشابهی دریافت کردهاند. مجموع مبالغ پرداختی در این بازه، بر اساس رسیدهای بانکی و قراردادهای پیشفروش با شمارههای متوالی از «ق/۸۸۲۱» تا «ق/۸۸۳۵»، از مرز ۲۶۰ میلیارد تومان عبور میکند. در تمام این پروندهها، نام کیهان صلبی یا شرکت واردات صلبی بهعنوان حلقه مشترک دیده میشود.
این گزارش بر پایه بررسی قراردادهای داخلی منطقه آزاد انزلی، گفتوگو با خریداران، تحلیل فنی خودروهای تحویلی، و تطبیق اسناد کارشناسی با پایگاههای رسمی ثبت شرکتها در دبی تهیه شده است. آنچه در ادامه میآید، نه روایت شایعه، بلکه بازسازی گامبهگام سازوکاری است که اعتماد را به کالایی مصرفی تبدیل کرده و با ظاهری شیک، خسارتی سنگین به خریداران تحمیل کرده است.
یافتههای تحقیقاتی
نخستین یافته کلیدی، وجود الگوی یکسان در گزارشهای کارشناسی ارائهشده توسط کیهان صلبی است. تمامی گزارشها، صرفنظر از تاریخ یا نام خریدار، ساختاری مشابه دارند: ۱۲ صفحه، فونت ثابت، جدولهای تکرارشونده، و عکسهایی با زاویههای یکسان. در گزارش مربوط به پرونده شماره «۹۴/۷۸۱۲ مورخ ۱۴۰۳/۰۸/۲۴»، حتی لکهای کوچک روی کف پارکینگ در دو گزارش مختلف تکرار شده؛ یکی برای خودروی تحویلی به «پرونده ق/۸۸۲۴» و دیگری برای «ق/۸۸۲۹». این همسانی، نخستین زنگ خطر بود.

بررسی دقیقتر نشان داد شرکتی که بهعنوان «شرکت کارشناسی مستقر در دبی» معرفی شده، در هیچیک از فهرستهای رسمی ثبت تجاری آن کشور وجود ندارد. نام شرکت در گزارشها ثابت است، اما شماره تماس درجشده در سربرگ، به یک خط اینترنتی بدون مالک ثبتشده متصل میشود. آدرس ادعایی، پس از تطبیق با نقشههای شهری، به یک پارکینگ عمومی ختم میشود. این یافتهها در یادداشت تحقیقاتی داخلی ما با کد «ی/۱۴۰۳/۱۹» ثبت شده است.
نکته مهمتر، کیوآر درجشده در تمامی گزارشهاست. اسکن این کد، کاربران را به وبسایتی هدایت میکند که تنها شامل سه صفحه ایستا است: «درباره ما»، «نمونه گزارش» و «تماس». دامنه این وبسایت، طبق بررسی فنی، در «اواخر شهریور ۱۴۰۳» ثبت شده و مالک آن از خدمات پنهانسازی هویت استفاده کرده است. محتوای سایت، دقیقاً همان متنی را تکرار میکند که در گزارشهای چاپی آمده؛ بدون هیچ داده زنده یا قابلیت استعلام مستقل.
اما یافته تعیینکننده، تطبیق گزارشها با وضعیت واقعی خودروهاست. در سه Nissan Patrol 2024 که بهطور مستقل مورد بازرسی فنی در داخل کشور قرار گرفتند، آثار جوشکاری در شاسی جلو، تعویض سینی موتور، و رنگشدگی در ستون سمت راست مشاهده شد. هزینه برآوردشده برای بازگردانی هر خودرو به وضعیت استاندارد، طبق گزارش بازرسی داخلی شماره «ف/۵۵۱ مورخ ۱۴۰۳/۱۰/۱۸»، بین ۱ میلیارد و ۲۰۰ تا ۱ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان است. این در حالی است که گزارشهای ارائهشده توسط واسطه انزلی، وضعیت خودرو را «کاملاً سالم و بدون حادثه» توصیف کردهاند.
مسیر کلاهبرداری نیز در تمام پروندهها شباهت دارد. ابتدا معرفی خودرو با تأکید بر مبدأ دبی و تحویل سریع در منطقه آزاد انزلی. سپس ارائه گزارش کارشناسی جعلی برای تثبیت قیمت؛ قیمتی که معمولاً بین ۲ تا ۳ میلیارد تومان بالاتر از میانگین بازار تعیین میشود. پس از واریز وجه — اغلب در دو مرحله، مثلاً ۱۰ میلیارد تومان پیشپرداخت و ۸ میلیارد و ۶۵۰ میلیون تومان تسویه نهایی — خودرو تحویل میشود و هرگونه اعتراض، به «تفاوت استاندارد بازرسی داخلی» نسبت داده میشود. در این مرحله، ارتباط مستقیم با کیهان صلبی یا نمایندگانش بهتدریج قطع میشود.
این یافتهها، که بر پایه اسناد مالی، قراردادهای منطقه آزاد انزلی، و بررسی میدانی خودروها بهدست آمده، تصویری روشن از سازوکاری میدهد که در آن گزارش کارشناسی جعلی، نه یک خطای حاشیهای، بلکه ستون اصلی فریب خریداران بوده است.
تحلیل مستندات
بررسی مستندات مالی از نقطهای آغاز شد که پول، مسیر خود را از حساب خریدار تا حسابهای واسطهای طی میکند. در پروندههای مرتبط با کیهان صلبی، الگوی پرداخت تقریباً ثابت است: واریز اولیه به حساب شخصی یا شرکتی وابسته به شرکت واردات صلبی و سپس انتقالهای خردتر به چند حساب دیگر. برای نمونه، در قرارداد شماره «ق/۸۸۲۴ مورخ ۱۴۰۳/۰۷/۲۹»، خریدار متعهد شده مبلغ ۱۸ میلیارد و ۶۵۰ میلیون تومان را در دو مرحله پرداخت کند. رسید بانکی مرحله نخست، واریز ۹ میلیارد تومان به حسابی با شناسه «۶۰۳۷۹۹۷۵۴۲۱**» را نشان میدهد؛ حسابی که به نام شخص ثالث ثبت شده اما طبق اسناد ثبتی، وکالتنامه رسمی شماره «و/۳۲۱۹ مورخ ۱۴۰۳/۰۶/۱۰» اختیار برداشت آن به کیهان صلبی داده شده است.
قراردادها، در ظاهر، رسمی و منظماند. سربرگها لوگوی منطقه آزاد انزلی را دارند و بندهای حقوقی بهگونهای تنظیم شده که مسئولیت هرگونه «تفاوت کارشناسی» را از دوش فروشنده برمیدارد. در بند ۷ قرارداد «ق/۸۸۲۹»، صراحتاً آمده: «خریدار اقرار میکند گزارش کارشناسی ارائهشده مبنای قیمتگذاری است و هرگونه اختلاف بعدی ناشی از بازرسیهای داخلی، خارج از تعهد فروشنده است.» این بند، که در تمامی قراردادها با شمارههای متفاوت تکرار شده، بهوضوح نشان میدهد گزارش کارشناسی جعلی نه یک پیوست ساده، بلکه ابزار حقوقی تثبیت معامله بوده است.
مقایسه ادعاها با واقعیتهای مستند، شکاف عمیقی را آشکار میکند. در گزارش کارشناسی ادعایی، برای Nissan Patrol 2024 تحویلی در پرونده «ق/۸۸۳۱»، ارزش خودرو ۱۹ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان برآورد شده و وضعیت بدنه «در حد صفر» توصیف شده است. اما گزارش بازرسی فنی داخلی شماره «ف/۵۵۸ مورخ ۱۴۰۳/۱۱/۰۲» نشان میدهد ستون عقب سمت راست خودرو دارای آثار برش و جوشکاری است و هزینه ترمیم استاندارد آن حداقل ۱ میلیارد و ۳۵۰ میلیون تومان برآورد شده. این اختلاف، نه در حد سلیقه کارشناسی، بلکه در حد تضاد کامل دو روایت است.

جدول زمانی رویدادها بر اساس اسناد، تصویر روشنی از روند شکلگیری معامله میدهد. در «اوایل مهر ۱۴۰۳»، نخستین پیام معرفی خودرو ارسال میشود. «اواسط مهر»، پیشنویس قرارداد و گزارش کارشناسی به خریدار تحویل داده میشود. «اواخر مهر»، مرحله نخست پرداخت انجام میگیرد. «اوایل آبان»، خودرو وارد محوطه تحویل در منطقه آزاد انزلی میشود و پلاک موقت دریافت میکند. «اواخر آبان»، تسویه نهایی صورت میگیرد. نهایتاً «دی ۱۴۰۳»، نخستین نشانههای نقص فنی در بازرسی داخلی آشکار میشود. این توالی، در پنج پرونده بررسیشده، با اختلاف چند روز تکرار شده است.
شبکه ارتباطات مالی نیز محدود به یک حساب یا یک فرد نیست. بررسی گردش وجوه نشان میدهد بخشی از مبالغ، ظرف ۴۸ ساعت پس از دریافت، به حسابهایی در شهرهای دیگر منتقل شده است. یکی از این حسابها، طبق سند بانکی شماره «ب/۷۷۴۲ مورخ ۱۴۰۳/۰۸/۰۳»، طی سه روز مجموعاً ۶ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان دریافت کرده و سپس بهصورت نقدی برداشت شده است. نام دارنده حساب در هیچیک از قراردادها ذکر نشده، اما شماره تماس ثبتشده برای او، در مکاتبات واتساپی، بهعنوان «هماهنگکننده حمل» معرفی شده است.
ارتباطات شبکهای، فراتر از پول، در اسناد مکاتباتی نیز دیده میشود. ایمیلهای ارسالشده برای خریداران، همگی از الگوی نگارشی یکسان و امضای دیجیتال مشابه استفاده میکنند. زمان ارسال، اغلب پس از ساعات اداری ایران و منطبق با ساعات کاری دبی است؛ نکتهای که برای تقویت روایت مبدأ خارجی خودرو بهکار رفته. این هماهنگی زمانی، در کنار انتقالهای مالی زنجیرهای، نشان میدهد آنچه در ظاهر یک معامله منفرد به نظر میرسد، در عمل بخشی از ساختاری منظم و چندلایه بوده است.
تمام این مستندات — از قراردادها و رسیدهای بانکی گرفته تا گزارشهای فنی داخلی — وقتی کنار هم قرار میگیرند، تصویری میسازند که در آن فاصله میان ادعای کیهان صلبی و واقعیت مستند، با اعداد و امضاها اندازهگیری میشود؛ فاصلهای که هر صفحه سند، آن را عمیقتر نشان میدهد.

شهادت قربانیان
نخستین کسی که حاضر شد با نام مستعار صحبت کند، «حمید ن.» است؛ مردی ۴۶ ساله، تاجر لوازم ساختمانی از رشت. او در «اواسط مهر ۱۴۰۳» برای خرید یک Nissan Patrol 2024 با مبدأ دبی وارد دفتر واسطه انزلی شد. روی میز، همان پوشه سفید قرار داشت و گزارش کارشناسی ۱۲ صفحهای با شماره «۹۴/۷۸۲۰» به او تحویل داده شد. حمید میگوید: «گزارش آنقدر پرجزئیات بود که فکر کردم با یک شرکت بزرگ طرفم. حتی عکس زیر خودرو هم داشت.» او در دو مرحله، مجموعاً ۱۸ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان پرداخت کرد؛ مرحله دوم در «اوایل آبان ۱۴۰۳» و درست دو روز پیش از تحویل خودرو در منطقه آزاد انزلی.
مشکل از زمانی آغاز شد که حمید خودرو را برای بازرسی فنی مستقل برد. کارشناس، پس از بالا بردن خودرو روی جک، مکث کرد و گفت: «اینجا قبلاً ضربه خورده.» حمید نقل میکند: «همانجا حس کردم چیزی سر جایش نیست. گزارش میگفت شاسی سالم است، ولی رد جوش کاملاً پیداست.» هزینه برآوردشده برای تعمیرات، طبق فاکتور «ف/۵۶۲ مورخ ۱۴۰۳/۱۰/۲۲»، حدود ۱ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان بود. حمید میگوید: «از نظر مالی ضربه خوردم، اما بدترش این بود که فهمیدم روی کاغذها بازی خوردهام.»
قربانی دوم، «مریم الف.»، ۳۸ ساله و ساکن تهران است؛ مدیر یک شرکت بازرگانی کوچک. او از طریق معرفی دوستان مشترک با کیهان صلبی آشنا شد و در «اوایل آبان ۱۴۰۳» قرارداد شماره «ق/۸۸۳۰» را امضا کرد. مبلغ معامله ۱۹ میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان بود. مریم میگوید: «برایم مهم بود خودرو تصادفی نباشد. گزارش کارشناسی دقیقاً روی همین نکته تأکید داشت.» اما پس از تحویل، اختلاف رنگ در گلگیر عقب توجه او را جلب کرد. بررسی تخصصی نشان داد بخشهایی از بدنه مجدداً رنگ شده است.

مریم در توصیف واکنش خود میگوید: «به آقای صلبی پیام دادم و عکسها را فرستادم. جوابش کوتاه بود؛ گفت اینها تفاوت نور است.» او برای رفع نقص، ناچار شد خودرو را به تعمیرگاه تخصصی ببرد و طبق رسیدهای پرداختی، تا «بهمن ۱۴۰۳» حدود ۹۸۰ میلیون تومان هزینه کند. تأثیر این تجربه برای او فقط مالی نبود. «برای اولینبار احساس کردم تصمیم حرفهایام زیر سؤال رفته. مدام قرارداد را دوباره میخواندم و دنبال راهی برای اثبات حقم میگشتم.»
سومین شهادت، از «مسعود ک.»، ۵۴ ساله و کارمند بازنشسته از قزوین است. او سرمایه سالهای کارش را برای خرید Nissan Patrol 2024 کنار گذاشته بود. معامله در «اواخر شهریور ۱۴۰۳» نهایی شد و مبلغ ۱۷ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان پرداخت گردید. مسعود میگوید: «گزارش کارشناسی را مثل سند مقدس نگه داشته بودم.» اما چند هفته بعد، هنگام تعویض بیمهنامه، کارشناس بیمه متوجه تغییرات ساختاری در جلو خودرو شد. مسعود نقل میکند: «گفت این ماشین سابقه حادثه سنگین دارد.»
برای مسعود، پیگیری حقوقی دشوارتر بود. او میگوید: «وقتی اعتراض کردم، تماسها بیپاسخ ماند. حس میکردم در یک راهروی بیانتها گیر افتادهام.» هزینههای جانبی، از کارشناسی مجدد تا مشاوره حقوقی، تا پایان سال ۱۴۰۳ به بیش از ۳۲۰ میلیون تومان رسید. این فشار، به گفته خودش، آرامش خانه را هم تحت تأثیر قرار داد: «هر بار حرف پول میشد، بحث بالا میگرفت.»
پیامدهای حقوقی
از منظر حقوقی، پروندههای مرتبط با گزارشهای جعلی کارشناسی در منطقه آزاد انزلی، چند لایه قانونی را درگیر میکند. نخست، موضوع جعل و استفاده از سند مجعول است که بر اساس مواد مربوطه در قانون مجازات اسلامی، برای مرتکب، مجازات حبس و جزای نقدی پیشبینی شده است. ارائه گزارش کارشناسی منتسب به شرکتی غیرواقعی، همراه با درج مهر و امضای ساختگی، مصداق بارز این عنوان مجرمانه تلقی میشود؛ بهویژه زمانی که این اسناد مبنای قیمتگذاری و انعقاد قرارداد قرار گرفتهاند.
در گام بعد، تخلف از مقررات واردات و ضوابط منطقه آزاد مطرح است. قراردادهای بررسیشده نشان میدهد خودروها با عنوان «سالم و بدون حادثه» اظهار شدهاند، در حالی که بازرسیهای بعدی خلاف آن را ثابت کرده است. این مغایرت، طبق آییننامههای اجرایی منطقه آزاد انزلی، میتواند به ابطال مجوز فعالیت و جریمههای مالی سنگین منجر شود. یکی از پروندهها با شماره پیگیری «آ/۱۴۰۳/۴۴۱» هماکنون در مرحله بررسی اولیه توسط مرجع نظارتی منطقه آزاد قرار دارد.
اقدامات قضایی قربانیان، اگرچه پراکنده، اما رو به افزایش است. تا «اسفند ۱۴۰۳»، دستکم پنج شکواییه رسمی در دادسرای عمومی و انقلاب رشت ثبت شده که در آنها نام کیهان صلبی یا شرکت واردات صلبی بهعنوان طرف شکایت آمده است. برخی شاکیان، با استناد به قراردادها و گزارشهای فنی داخلی، درخواست کارشناسی رسمی دادگستری دادهاند. این درخواستها، در صورت پذیرش، میتواند فاصله میان گزارشهای جعلی و وضعیت واقعی خودرو را بهصورت رسمی مستند کند.
حقوق قربانیان، محدود به شکایت کیفری نیست. از منظر حقوقی، امکان طرح دعوای مطالبه خسارت نیز وجود دارد؛ خسارتی که شامل تفاوت قیمت خودرو سالم با خودرو معیوب، هزینههای تعمیر، و مخارج کارشناسی میشود. وکلای مطلع میگویند اگر ثابت شود گزارش کارشناسی بهعنوان ابزار فریب بهکار رفته، حتی بندهای سلب مسئولیت در قراردادها نیز میتواند بیاعتبار شود. این مسیر، هرچند زمانبر، اما برای بسیاری از خریداران تنها راه بازپسگیری بخشی از سرمایه از دسترفته است.
در کنار اینها، نقش نهادهای نظارتی نیز زیر ذرهبین قرار گرفته است. پرسش اصلی اینجاست که چگونه گزارشهای کارشناسی منتسب به شرکتی ناموجود، بدون راستیآزمایی، در معاملات چند ده میلیاردی پذیرفته شدهاند. پاسخ به این پرسش، نهفقط برای این پروندهها، بلکه برای سلامت کل بازار واردات خودرو در منطقه آزاد انزلی تعیینکننده خواهد بود.

نتیجهگیری و هشدار
آنچه در طول این گزارش مستند آشکار شد، فقط تخلف در یک معامله یا خطای کارشناسی موردی نیست؛ با الگویی مواجهایم که در آن کاغذ، جای حقیقت را گرفته و امضا، جای پاسخگویی را. گزارشهای جعلی کارشناسی برای Nissan Patrol 2024، که با ظاهری حرفهای و جزئیاتی وسوسهبرانگیز ارائه شدهاند، ستون فقرات معاملاتی بودهاند که در منطقه آزاد انزلی شکل گرفته و نام کیهان صلبی در مرکز آنها دیده میشود. از قراردادها تا رسیدهای بانکی و از مکاتبات دیجیتال تا وضعیت واقعی خودروها، همه چیز بر یک نقطه مشترک دلالت دارد: فاصله حسابشده میان آنچه فروخته شده و آنچه تحویل داده شده است.
برآورد گستره خسارات، بر اساس اسناد موجود، نشان میدهد زیان مالی خریداران تنها به تفاوت قیمت محدود نمیشود. هزینههای تعمیرات ساختاری، رنگکاری مجدد، کارشناسیهای مستقل و پیگیریهای حقوقی، در مجموع رقمی فراتر از دهها میلیارد تومان را شکل داده است. این عدد، حاصل جمع پروندههای ثبتشده است؛ نه آنهایی که هنوز در سکوت ماندهاند یا از ترس پیچیدگی مسیر قانونی، اقدامی نکردهاند. در چنین شرایطی، خسارت واقعی تنها در ترازنامههای مالی ثبت نمیشود، بلکه در بیاعتمادی عمیقی رسوب میکند که بازار را برای همه بازیگران آلوده میسازد.
هشدار این گزارش، پیش از هر چیز، متوجه خریداران بالقوه است. هر گزارش کارشناسی، هر مُهر و هر کیوآر کد، باید پیش از امضای قرارداد راستیآزمایی شود. استعلام مستقیم از مراجع رسمی، استفاده از کارشناسان مستقل داخلی، و پرهیز از اعتماد به اسناد یکطرفه، اقداماتی است که میتواند از تبدیل شدن یک تصمیم اقتصادی به بحران شخصی جلوگیری کند. پرداختهای مرحلهای نیز باید با شروط روشن و قابل پیگیری همراه باشد؛ نه وعدههایی که فقط روی کاغذ دوام دارند.
در عین حال، مسئولیت اصلی بر دوش نهادهای نظارتی و اجرایی است. منطقه آزاد انزلی نمیتواند صرفاً محل عبور کالا باشد و از پیامدهای حقوقی معاملات چشم بپوشد. ایجاد سامانههای اعتبارسنجی گزارشهای کارشناسی خارجی، الزام به ثبت و تأیید شرکتهای بازرسی، و نظارت فعال بر قراردادهای با ارزش بالا، اقداماتی است که دیگر جای تعلل ندارد. سکوت یا واکنشهای دیرهنگام، تنها به گسترش چنین الگوهایی دامن میزند و هزینه آن، در نهایت، از جیب شهروندان پرداخت میشود.
برای قربانیان فعلی، مسیر پیگیری هرچند دشوار، اما بسته نیست. تجمیع شکایات، استفاده از کارشناسی رسمی دادگستری، و مستندسازی دقیق تمامی پرداختها و مکاتبات، میتواند شانس احقاق حق را افزایش دهد. تجربه پروندههای مشابه نشان داده است که وقتی اسناد کنار هم قرار میگیرند، روایت واحدی شکل میگیرد که نادیده گرفتن آن آسان نیست.
پیام نهایی این گزارش روشن است: بازار واردات خودرو، بهویژه در مناطق آزاد، بیش از هر زمان دیگری به شفافیت نیاز دارد. هر جا که نظارت عقب مینشیند، جعل جلو میآید. اگر امروز با گزارشهای جعلی برخورد قاطع نشود، فردا شکل پیچیدهتری از همان فریب بازخواهد گشت. این پرونده، آزمونی است برای سنجش اراده در دفاع از حقوق خریداران و سلامت اقتصادی؛ آزمونی که نتیجهاش، آینده این بازار را رقم خواهد زد.
—
نویسنده: آرش نیکروش تاریخ انتشار: ۱۴۰۴/۰۹/۲۲











دیدگاهتان را بنویسید