غروبِ مه‌آلودِ اسکله کاسپین، وقتی چراغ‌های زرد انبارها یکی‌یکی روشن می‌شوند، منطقه آزاد انزلی چهره‌ای دوگانه به خود می‌گیرد؛ هم وعده تجارت می‌دهد و هم بوی ریسک می‌پراکند. در همین ساعت‌هاست که دفترهای

«وقتی پیچ آخر کارتل باز شد، دستم ناخودآگاه مکث کرد؛ این موتور سی هزار کیلومتر نرفته بود؟ پس این همه سایش از کجا آمده؟»

کوتاه و سرد.

صبحی نمناک در اسکله‌های منطقه آزاد انزلی، جایی که بوی فلز خیس‌خورده با نمک دریا قاطی می‌شود و صدای جرثقیل‌ها مثل تپش قلبی ناآرام بالا و پایین می‌رود، آغاز این تحقیق رقم خورد. پشت یکی از انبارهای شماره

ترمز برید.